Maatschappelijk verantwoord ondernemen is ook in de reisbranche steeds belangrijker. In 2015 bleek uit onderzoek van ING al dat voor 25% van de vakantiegangers duurzaamheid een item is bij het bepalen van de vakantiekeuze en dat zal nog meer worden.

Toch is er ook in de reisbranche wel te winnen op het vlak van duurzaam ondernemen. We vliegen vaker en verder, compensatie voor CO2-uitstoot is nog altijd geen verplichting. Voor werk- en milieuomstandigheden op locatie zijn ook niet altijd garanties, al zijn er natuurlijk goede voorbeelden.

In andere branches boeken actiegroepen succes met druk van buitenaf. De Schone Kleren campagne zet met hulp van de consument bedrijven in de kledingindustrie onder druk om arbeidsomstandigheden in productielanden te verbeteren. Organisaties als Wakker Dier en foodwatch drukken op de voedingsindustrie om kiloknallers uit de schappen te krijgen en misleidende marketingmethoden uit te bannen. Greenpeace maakte furore met een Orang Oetang campagne gericht op Nestlé (KitKat) om het gebruik van palmolie – oorzaak van ontbossing – terug te dringen.

Maatschappelijk debat
Merkenrechtelijk kunnen de betrokken bedrijven doorgaans maar bar weinig uitrichten. Als het een kritische boodschap in een maatschappelijk debat betreft is dat een geldige reden om het merk te gebruiken. Ook van onnodig grievende uitlatingen zal niet snel sprake zijn als de vrijheid van meningsuiting zo duidelijk in het geding is.
 

Bedreiging of kans?
Betrokken bedrijven benaderen deze acties dan ook terecht vaak als kans: Nestlé ging overstag en staakte het gebruik van foute palmolie. De supermarkten maakten samen de afspraak diervriendelijker geproduceerd kippenvlees te gaan verkopen en tal van bedrijven in de kledingbranche laten zich nu voorstaan op hun aandacht voor arbeidsomstandigheden en milieu. 

Tegelijkertijd zijn daarmee nog niet alle problemen de wereld uit. Foodwatch kan nog altijd ieder jaar een
Gouden Windei uitreiken aan het meest misleidende product in de supermarkt. Een gebrek aan genomineerden
is er voorlopig niet. De kiloknallerverkopers van de kledingindustrie committeren zich nog nergens aan. En zelfs als iedereen op één lijn zit is het niet eenvoudig: de afspraken tussen supermarkten waar iedereen zich aan zou houden over de Kip van Morgen kwamen hen op aandacht van kartelwaakhond ACM te staan…

De resultaten
De resultaten die met actie alleen zijn te bereiken zijn dus begrensd. Uiteindelijk is alleen de overheid echt in staat een gelijk speelveld voor alle marktdeelnemers te creëren. Bijkomend voordeel is dat de regels die worden gemaakt niet van een actiegroep afkomstig zijn, maar (in theorie) van ons allemaal. Bij regels hoort ook handhaving. Uit de voedingsindustrie weten we dat zelfcontrole niet werkt, uit de reisbranche weten we dat pas na ingrijpen van de ACM (de boetes voor Corendon c.s.) prijstransparantie echt bij iedereen op de agenda staat. Misschien dat die kennis een incentive vormt voor de branche om zelfregulering op dit vlak serieus op te pakken.

Lees hier de column in Recreatie & Toerisme, februari-maart 2017.

  • Deel dit bericht

Laatste nieuws

Meer informatie


Heeft u vragen naar aanleiding van dit artikel? Neemt u dan contact op met Joep Meddens.